|
سردبیر: مهناز بدیهیان |
پژوهش فلسفی: یدالله موقن |
نقل مطالب ماه مگ بدون ذکر ماخذ ممنوع است
|
درباره ما
تماس پیوند ها |
|
|
![]() کنار رودي که ميرود خانه ام .. قه راخی روبارێ که ئه روا بۆ یانه م بێ هیچ وه ستانێک که بی ماڵێ ![]() اوسوبون مينيبوسوندا اولان كيچيك ماشين ضبطي دئمهلي بيزيم اينجه صنعت اوجاغيميزايدي. عاشيق ناواري سالاردي.
پیره زناکه انیجل دار.......
هاتودیفارا واچسکته داره لیسکه ره! ایتایام نه سا بگه آخه: - ترکمه! تو مارو خواخور ناری مگه آتو مردومه دیفارا واچکستان داری! ![]() ماه مگ درگذشت مادر عزیز شاعر و نویسند ه ی گرامی آقای گیل آوایی را تسلیت می گوید با تو من ِ گم شده پیدا میشم مادر هر جا که بی پناه میشم با تو پناه می یابم مادر
بوشویی
تو دانستی که می دیل تی موبتلایه بوشویی تی واسی واهیهلا بوسته چوم برایه بوشویی رفتی میدونستی که دلم مبتلاته، رفتی واسه تو دیونه در انتظاره، رفتی
زباله....
روخانه آب ابریشما مانستی. گوسکا خو دسه پایا وازا گوده سینه ابا دوبو. لانتی نیمیز گیره واشانه مئن گوسکایا پاستان دوبو تا اونه دمه چک فارسه. آب لاکون تته رج رورخانه کول افتاب گیفتان دیبید. زباله بو زباله!
کی گورشه دور جه می خاکم
![]() مرا بیگانه جا فینشان کی هرجا یاده می خاکم مرا با میصدا بیشتاو کی جنگل خوسه بی باکم( کی غوربت یاده می خاکم) |
آرشـیـو ادبیات بومی |

Malekol_Shoara_Bahar
در محرّم ، اهل ري خود را دگرگون مي كنند …….
از زمين آه و فغان را زيب گردون مي كنند
گاه عريان گشته با زنجير ميكوبند پشت
گه كفن پوشيده ، فرق خويش پرخون مي كنند
گه به ياد تشنه كامان زمين كربلا
جويبار ديده را از گريه جيحون مي كنند
وز دروغ كهنه ي « يا لیتنا كنّا معك»
شاه دين را كوك و زينب را جگرخون مي كنند
خادم شمر كنوني گشته، وانگه ناله ها
با دو صد لعنت ز دست شمر ملعون مي كنند
بر “يزيد” زنده ميگويند هر دم، صد مجيز
پس شماتت بر يزيد مرده ی دون مي كنند
پيش ايشان صد عبيدالله سر پا، وين گروه
ناله از دست “عبيدالله مدفون” مي كنند
حق گواه است،ار محمد زنده گردد ورعلي
هر دو را تسليم نوّاب همايون مي كنند
آيد از دروازۀ شمران اگر روزي حسين،
شامش از دروازۀ دولاب بيرون مي كنند
حضرت عباس اگر آيد پی يك جرعه آب،
مشك او را در دم دروازه وارون مي كنند
گر علي اصغر بيايد بر در دكانشان
در دو پول،آن طفل را يك پول،مغبون مي كنند
ور علي اكبر بخواهد ياري از اين كوفيان،
روزپنهان گشته، شب بر وي شبيخون مي كنند
لیک اگر زین ناکسان خانم بخواهد ابن سعد
خانم ار پیدا نشد، دعوت زخاتون میکنند
گر يزيد مقتدر پا بر سر ايشان نهد،
خاك پايش را به آب ديده معجون مي كنند
سندی شاهک،بر زهادشان،پیغمبر است
هی نشسته لعن بر هارون و مامون میکنند
خود اسيرانند در بند جفاي ظالمان،
بر اسيران عرب اين نوحه ها چون مي كنند؟
تا خرند اين قوم، رندان خرسواري مي كنند
وين خران در زير ايشان آه و زاری مي كنند









