صندل و بیدل اجداد زرتشی مادرم

آنگاه عوض می کردیم ترس بی پایان را با عشق

تقدیم به همه ی زنان مبارز جهان

مثل گوشت و پوست کودکانم
رویایم را شلوغ می کنند

داستان هایی که در عین سادگی و حتی کوتاهی –کلیسای جامع هم یک داستان مینیمال است

دوباره شوم
و از دستانم خلوت دلانگیز تازه شدن
سر برآورد

صخره هایت غرقاب منند

تقدیم به دختران اصفهان و لاهور

گاه بايد تنها قدم برداشت