از بیداد، تباه گردد مرا تباه کن، سیاه کن.

این تنها شعبد ه ای ست / که مرا به زمستا ن های تو می ر سا ند

من از دیدن کبوترهایی که چشم هایشان خونین است وحشت دارم

چشم هایش بر گشتند به سوی رهایی !

بما بگویید چرا علیرضا پهلوی از دست رفت…

بار دیگر شب ِ ژانویه از راه می رسد اما هنوز ژانویه ی ِ رهایی ِ ما در این دیار ِ غریب ِ غریب ِ تنگ از راه نرسیده است.

اینجا تهران است

و ریه هامان پر از دوده ی ذغال و نفرت است

بیش از آنچه دوستان می دانند چیزی برای گفتن ندارم. خسته نباشید Bushehr Dashtestan khiabane […]

باد؛ سوختگی نگاهم که سیاه روی زمین انبوه! دختران و پسران خون خاکسترخیابان می شود […]