بیژن باران

زبان

دکتر بیژن باران

بخش مهمی از فرهنگ یک قوم زبان است که دربرگیرنده 3 عامل زمان، مکان، مردم می شود. بنابراین زبان مجرد نبوده؛ در رابطه با یک قوم ساکن در منطقه ای معین در عصری مشخص است. نیز زبان مانند موجود زنده از چرخه حیات زایش، اوج، میرش می گذرد.  لذا در اینجا وقتی از زبانی سخن بمیان می آید؛ منظور این زبان در 3 عامل زمان، مکان، مردم و در چرخه حیاتش می باشد؛ تا بتوان بطور مشخص در باره آن صحبت کرد.

زبان مجموعه قراردادی کلمات و نظام کاربردشان در میان یک قوم نزدیک بهم، یک جامعه در گستره جغرافیایی، یا ملتی با سنت مشترک فرهنگی است. زبان در جامعه برای ترابری اندیشه در بین اعضای آنست. کارکردهای زبان تمام چرخه حیات فرهنگی را دربرمی گیرند: یادگیری آن در خانواده، پرورش فرهنگی کودک؛ آموزش در نهادهای تحصیلی؛ ارایه اندیشه ها در رسانه ها، تعامل سیاسی، تجاری، تخصصی؛ داد و ستد اطلاعات؛ آفرینش ادبیات در اشکال متنی، سمعی، بصری؛ انبار آثار و اندیشیدن زبانی؛ برنامه ریزی برای آینده؛ ضبط تاریخ و فرهنگ برای انتقال به نسلهای آینده می باشد.

زبان برای ارتباط صوتی بین اعضای قوم یا ملت است. زبان دربرگیرنده طیف شامل نشانه های نمادین، صدایی، حرکت سر و دست برای ارایه فکر، عاطفه، محرکه، احساس، حس افراد می باشد. زبان مربوط به عضله در دهان با اعضای قفایی مانند ششها، حنجره، تارهای صوتی، فکها؛ اعضای بیرونی مانند لبها، دندان، سر، دست، چشم، تن می باشد. غالبا مراکز تولید و درک زبانی در غشاء بیرونی نیمکره مغز چپ اند.